العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

254

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

بزرگ گردد ، هر كس آميزش با مردان خسيس و پست كند كوچك شود ، هر كس مردم را نسبت بنادانى دهد دشنامش دهند ، هر كس بكانونهاى بد وارد شود متهم گردد ، هر كس شوخى كند سبك شمرده شود . كسى كه چيزى زياد داشت شناخته به همان مىشود كسى كه پر حرف باشد خطايش بسيار است ، كسى كه لغزشش زياد شود شرمش اندك است و كسى كه شرمش اندك است پارسائيش كم است و كسى كه پارسائيش اندك است دينش كم است آنكه دينش كم است دلش مرده است ، دل مرده هم كه در آتش است . اى پسرك من هر كس بعيب‌هاى مردم نگاه كند و خوشنود شود به آنها احمق است هر كس انديشه كند اندرز گيرد هر كس اندرز گيرد گوشه‌نشين شود ، هر كس گوشه‌نشين شود سلامت ماند هر كس شهوتها را واگذارد آزاد است ، هر كس حسد را ترك نمايد در دل مردم محبت دارد . پسرم بىنيازى مؤمن بىنياز بودنش از مردم است ، قناعت مالى است كه تمام نميشود ، هر كس فراوان به ياد مرگ باشد از دنيا باندك خوشنود است ، هر كس بداند سخن گفتنش جزء كردارش مىباشد سخنش اندك شود مرگ در جايى كه فائده‌اى دارد ، پسرم ! شگفت از كسى است كه از كيفر ميترسد از گناه خوددارى نميكند اميد ثواب دارد ولى توبه نميكند . پسرم انديشه‌ى نور بهره دهد ، بيخبرى ظلمت آورد ، دعوا گمراهى ، خوشبخت كسى است كه از غير خود پند بگيرد . بهترين ميراث ادب است خوى پسنديده نيكو رفيقى است ، با قطع خويشاوندى پيشرفتى نيست ، با گناه بىنيازى نباشد . پسرم سلامتى ده بخش است نه تاى از آن در خاموشى است مگر به ياد خدا و يكى از آنها در واگذاشتن همنشينى با نادانانست ، اى پسرم هر كس بگناه و نافرمانى خدا زينت كند خداوند او را خوار نمايد ، هر كس دانش جويد دانا شود . اى پسرم اصل دانش مداراست و آفتش مدارا نكردن است ، از گنجينه‌هاى